Zooterapia, czyli zwierzęcy terapeuci

Zooterapia, czyli zwierzęcy terapeuci


Zooterapia jest leczeniem, w którym wykorzystuje się nietypowe lekarstwo. Jest nim kontakt ze zwierzęciem. Najczęściej do leczenia angażuje się psy, koty oraz konie. Istnieją jednak terapie z udziałem słoni, delfinów, małp, świnek morskich, kangurów, papug, fretek, a nawet kaczek. 

Terapie z udziałem zwierząt poprawiają jakość życia pacjentów niepełnosprawnych umysłowo lub ruchowo. Poprzez kontakt ze zwierzęciem usprawnia się funkcjonowanie społeczne, emocjonalne i poznawcze pacjentów. Zooterapia podzielona jest na kilka odmian. Jedna z nich, terapia AAA (Animal Assisted Activities) oznacza terapię z udziałem zwierząt w takich instytucjach jak szpitale, ośrodki rehabilitacyjne czy domy opieki. W przypadku AAT (Animal Assisted Therapy) określane są konkretne cele terapeutyczne, na przykład poprawa funkcjonowania społecznego. Jedynym przeciwwskazaniem może być alergia na sierść zwierząt.

Jak to się zaczęło?

Określenie „terapia zwierząt” zostało użyte po raz pierwszy w 1964 roku przez amerykańskiego psychiatrę dziecięcego, Borisa Levisiona. Zauważył on, że dzieci autystyczne mające problem w kontaktach z rówieśnikami, potrafiły bez problemu nawiązywać przyjacielski kontakt z psem. Pierwsza organizacja propagująca zooterapię, Delta Society powstała w 1977 roku w Stanach Zjednoczonych i do dziś jest międzynarodową organizacją badającą relacje pomiędzy ludźmi a zwierzętami. W wyniku badań wyodrębniono rasy psów, które są lepiej predysponowane do pomagania ludziom. Są to Labradory, Golden Retrievery, Spaniele i Setery.

Dogoterapia – psi przyjaciel

pies

Nazywana jest również kynoterapią, w którym terapeutą jest najlepszy przyjaciela człowieka – pies.  Leczenie z udziałem psa stosuje się w przypadku osób niepełnosprawnych, osób chorujących na ADHD, młodzieży przebywającej w ośrodkach wychowawczych czy więźniów w zakładach karnych. Każdy pies-terapeuta posiada specjalny certyfikat, który wydawany jest po przeprowadzonym egzaminie określającym czy nadaje się on do tego rodzaju pracy.

Szkoły, w których organizowano spotkania z psami zauważyły, że u uczniów zwiększyła się pewność siebie i myślenie kreatywne. Kontakt z psem zmniejsza poziom stresu, poprawia koncentrację i spostrzegawczość .

Felinoterapia – kocia pomoc

kot

W wyniku terapii, w której uczestniczą koty odnotowano obniżenie ciśnienia krwi, uwalniana jest dopamina, oksytocyna i endorfiny, które pozytywnie wpływają na samopoczucie pacjentów. Głaskanie kota powoduje obniżenie poziomu cholesterolu, zmniejsza ciśnienie tętnicze i redukuje ryzyko zawału o 3%. Koty są niezwykle wyczulone na miejsca, gdzie człowiek odczuwa ból. Układają się wtedy w tym miejscu, przekazując leczniczą „energię”. Terapia z kotem doskonale sprawdza się w przypadku dzieci z zespołem Aspergera, z zespołem Downa, ADHD, pacjentami nieśmiałymi, które przejawiają problemy w codziennym funkcjonowaniu społecznym.

Hipoterapia – koński terapeuta

koń

Hipoterapia skierowana jest głównie do osób niepełnosprawnych ruchowo. Poza korzyściami dla zdrowia fizycznego, kontakt z koniem działa również pozytywnie na psychikę pacjenta. Taka forma terapii może być stosowana zarówno u dzieci, młodzieży, jak i osób dorosłych. Znana już była w starożytności, a w obecnych czasach znajduje zastosowanie w ortopedii, psychiatrii oraz neurologii. W Polsce do hipoterapii stosuje się konie huculskie. Każdy koń, który uczestniczy w terapii musi być łagodny, posłuszny i być w odpowiednim wieku. W niektórych przypadkach do rehabilitacji używa się osłów – jest to onoterapia. Hipoterapia ma niezliczone zalety. Koryguje postawę ciała, zmniejsza napięcie mięśni, uczy utrzymywania odpowiedniej postawy ciała i równowagi. Kontakt z przyrodą działa na pacjenta wyciszająco.

+ Nikt jeszcze nie skomentował - może Ty zaczniesz?

Dodaj własny